Kolejna wycieczka rowerowa, zorganizowana 30 lipca br. (sobota) przez Klub Kulturalno-Turystyczny Jasielskiego Domu Kultury, zaprowadziła jej uczestników do Gorlic – „miasta światła”, leżącego na trasie Karpacko-Galicyjskiego Szlaku Naftowego.

Trasa wycieczki, zorganizowanej z okazji ustanowienia przez Sejm RP roku 2022 Rokiem Ignacego Łukasiewicza, wiodła z Jasła przez Trzcinicę, Przysieki, Pustą Wolę, Harklową, Libuszę, Kobylankę do Skansenu Przemysłu Naftowego „Magdalena” w Gorlicach. Rowerzyści przemierzyli niemal 80 km (tam i z powrotem) podziwiając piękne zakątki naszej podkarpackiej ziemi: zielone letnie lasy i pachnące łąki, domostwa z różnobarwnymi ogrodami i pola uprawne, na których trwają żniwa. Co jakiś czas widzieli pracujący kombajn, gdzieniegdzie – ścierniska usiane olbrzymimi balami zrolowanej słomy.

Dość często pojawiały się też tzw. kiwony, urządzenia świadczące o tym, że przemierzane tereny leżą w części Podkarpacia słynącej z bogatej tradycji nafciarskiej i ciekawej historii galicyjskiego zagłębia naftowego oraz jego prekursorów.

Po drodze do Gorlic turyści musieli pokonać kilka wyniosłości terenu. Największego wysiłku wymagał podjazd do Harklowej. Kolejnym wyzwaniem dla rowerzystów – już po dotarciu do Gorlic – był miejski tłok uliczny i dość stroma droga prowadząca na wzgórze \Magdalena gdzie mieści się skansen.

Po skansenie oprowadzał wycieczkowiczów Kazimierz Dudek – Prezes Stowarzyszenia Przemysłu Naftowego. Przewodnik zapoznał zwiedzających z postacią Ignacego Łukasiewicza oraz jego rolą w historii gorlickiego zagłębia naftowego i samego miasta. Turyści zobaczyli narzędzia i urządzenia, którymi ponad sto lat temu wydobywano z ziemi ropę naftową, mogli też spróbować rozniecić miechem ogień w kuźni, wykuć na kowadle podkowę oraz zobaczyć piękną panoramę Beskidu Niskiego z wieży wiertniczej.

Ze skansenu jaślanie udali się na gorlicki rynek, gdzie w obecnym ratuszu w latach 1853 – 1858 mieszkał i pracował Ignacy Łukasiewicz prowadząc aptekę. To tu poświęcał się badaniom nad ulepszaniem destylacji ropy naftowej i to za jego sprawą zapłonęła w mieście pierwsza latarnia. Rowerzyści zwiedzili rynek, przysiadając na „Ławeczce Łukasiewicza” i robiąc sobie sesję zdjęciową, po czym w jednej z kawiarenek delektowali się wyborną kawą, przy dobiegających z festiwalu im. Piotra Nowaka dźwiękach muzyki.

Na finał pobytu w Gorlicach turyści obejrzeli uliczną lampę naftową, która zapłonęła jako pierwsza na świecie w 1984 roku; przyjrzeli się postawionej dla upamiętnienia tego epokowego wydarzenia oryginalnej kapliczce o beczkowym kształcie cokołu z Chrystusem frasobliwym pod baldachimem oraz zatrzymali się przy popiersiu wielkiego przemysłowca na małym skwerku w pobliżu latarni.

Wycieczka do Gorlic była trzecią w historii KK-T JDK wyprawą rowerową wiodącą szlakami naftowymi. W minionych latach klub zorganizował wyjazdy do Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy oraz do Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce.

er

W rejon Beskidu Wyspowego, uroczej krainy pełnej tajemnic i niespodzianek, poprowadziła kolejna wakacyjna wycieczka zorganizowana 24 lipca br. przez Klub Kulturalno -Turystyczny Jasielskiego Domu Kultury i Polskie Towarzystwo Turystyczno Krajoznawcze Oddział w Jaśle.

Beskid Wyspowy to wyjątkowo ukształtowany obszar, położony pomiędzy Doliną Raby i Kotlina Sądecką, na terytorium którego znajduje się kilkadziesiąt szczytów, górujących nad otoczeniem niczym wyspy. W niedzielny, słoneczny poranek 24 lipca, 33 piechurów pod przewodnictwem Tomasza Wrony wyruszyło na podbój jednej z tych „wysp”.

Celem wyprawy był Modyń (1029 m n.p.m.), nazywany przez turystów „Górą Zakochanych”. Porośnięte lasem bukowo- jodłowym, przypominające kształtem wieloryba wzniesienie prezentuje się okazale. Na piechurów, którzy wyszli z miejscowości Młyńczyska, czekało strome podejście, prowadzące początkowo wśród domostw i zabudowań gospodarczych, do krzyża milenijnego i kapliczki z ołtarzem polowym na tzw. Cisowym Dziale, gdzie również znajdują się stacje drogi krzyżowej. To wspaniały punkt widokowy na Beskid Sądecki i pasmo Radziejowej. Dalszy odcinek trasy prowadził Głównym Szlakiem Beskidu Wyspowego, nadal stromo, polną dróżką usłaną dużymi odłamkami skalnymi, a później lasem, dającym ochłodę w upalny dzień.

Podejście wymagało sporego wysiłku, ale wkrótce można było odetchnąć na kopulastym wierzchołku Modyni. Najrozleglejsze widoki roztaczały się ze stojącej tam od ubiegłego roku 27-metrowej wieży. Skąpana w słońcu panorama Beskidu Wyspowego, Sądeckiego i Gorców, z zarysem Tatr na horyzoncie wszystkich zachwyciła. W tym pięknym zakątku, w pobliżu wieży znajduje się specjalnie przygotowane miejsce, w którym można rozniecić ognisko, z czego turyści chętnie skorzystali, by upiec przyniesione ze sobą kiełbaski. Po krótkim odpoczynku i nabraniu sił grupa ruszyła w drogę powrotną.

Nieco błotnisty i kamienisty szlak do Łącka prowadził w dół zbocza przez las oraz widokowe polany. Ostatnim lekkim wzniesieniem na trasie był szczyt Piechówki. Dalej polna droga wiła się wśród porośniętych zbożami pól i sadów z przewagą jabłoni, w których rosły też dojrzałe już wiśnie i nabierające koloru śliwy.

Około 16-kilometrowa wyprawa ścieżkami krainy zielonych wysp, gdzie panuje spokój i kojąca cisza, a urokliwe krajobrazy budzą poetyczny nastrój, była wspaniałą wakacyjną przygodą.

Finałem wycieczki było zwiedzanie malowniczego miasteczka Łącko, słynącego z owocowych sadów i produkowanych z owoców napitków, z których największą sławą cieszy się śliwowica łącka – ozdoba elitarnych przyjęć. W miejscowej oberży degustowano specjały miejscowej kuchni i schładzano się łąckimi lodami.

er